X
تبلیغات
رایتل
شنبه 31 مرداد 1388

فریاد

خانه ام آتش گرفته ست ، آتشی جانسوز  


                               هر طرف می سوزد این آتش  


پرده ها و فرشها را ، تارشان با پود  


                 من به هر سو می دوم گریان  


                                          در لهیب آتش پر دود 
 

        وز میان خنده هایم تلخ  


               و خروش گریه ام ناشاد 
 

                     از دورن خسته ی سوزان 
 

 می کنم فریاد ،  

 

                 ای فریاد ! 

  

                                 ای فریاد ...
 

خانه ام آتش گرفته ست ، آتشی بی رحم  


                           همچنان می سوزد این آتش  


 نقشهایی را که من بستم به خون دل 
 

                            بر سر و چشم در و دیوار 
 

                                       در شب رسوای بی ساحل  


وای بر من ، سوزد و سوزد  


         غنچه هایی را که پروردم به دشواری  


                در دهان گود گلدانها 
 

                      روزهای سخت بیماری 
 

                              از فراز بام هاشان ، شاد 
 

دشمنانم موذیانه خنده های فتح شان بر لب 
 

                       بر من آتش به جان ناظر  


                                    در پناه این مشبک شب 

 
       من به هر سو می دوم ،گریان ازین بیداد  


 می کنم فریاد ، 

  

                ای فریاد !  

 

                             ای فریاد ... 


 وای بر من ، همچنان می سوزد این آتش 

 
        آنچه دارم یادگار و دفتر و دیوان 
 

                           و آنچه دارد منظر و ایوان  


                                       من به دستان پر از تاول 
 

        این طرف را می کنم خاموش
 

                          وز لهیب آن روم از هوش
 

                      ز آن دگر سو شعله برخیزد ، به گردش دود  


 تا سحرگاهان ، که می داند که بود من شود نابود  


         خفته اند این مهربان همسایگانم شاد در بستر  


                                صبح از من مانده بر جا مشت خاکستر  


          وای ، آیا هیچ سر بر می کنند از خواب  


                            مهربان همسایگانم از پی امداد ؟ 


    سوزدم این آتش بیدادگر بنیاد 
 

       می کنم فریاد ، 

  

                          ای فریاد !  

                                      ای فریاد ...
 

مهدی اخوان ثالث 

 

چهارشنبه 14 مرداد 1388

سوگند

گرانبار شد ، گوشم از پند ها 

 
برآنم ، که تا بُگسلم بَندها
 

هر آن دل ، که شد بسته ی دام ِ عشق  


رهایی نیابد به ترفندها 


پرستنده ام بر تو ، ای خانه سوز 


کجا ترسم ، از شرم ِ پیوند ها 

 
ز تنهاییم ، باغ ِ دل تیره بود  


تو جانش دمیده به لبخند ها  


کنون ، چامه گویم بران روی و موی 

 
در آغوش ِ هر چامه ، گل قندها 

 
به افسون ِ آن چشم ِ مستت که هست  


مرا تکیه پروردِ سوگندها 


که از شور ِ مهرت ، چنان سرخوشم  


که بر کام ِ دل ، آرزومندها  


مرا بندگی بین و در سایه گیر  


که شرط است ، لطف از خداوندها 
 

تو نور ِ دلی ، ای فروزنده بخت 

 
که بازت نجویم همانند ها 

 
خوش آندم ، که افشانمت جان به پای  


چو بر گونه ی آذر ، اسپند ها  

 

 

فریدون توللی