X
تبلیغات
رایتل
شنبه 25 مهر 1388

و گیسوان تو ناگاه بر تمامی ویرانه های باد نشست

 چه روز سرد مه آلودی 

 
                         چه انتظاری 


                                آیا تو باز خواهی گشت ؟
 

 تو را صدا کردند 
 

    تو را که خواب و رها بودی
 

        و گیسوان تو با رودها جاری بود  


 تو را به شط کهن خواندند  


              تو را به نام صدا کردند  


                                       از عمق آب  


 و باغ کوچک گورستان را در باد  


            به سوی شهر گشودند 
 

                   تمام بودن رازی شد 
 

  و گیسوان تو ناگاه بر تمامی ویرانه های باد نشست ... 

 

 

م.آزاد

دوشنبه 20 مهر 1388

سایه گیسو

ای مشک ، سوده گیسوی آن سیمگون تنی ؟ 


                           یا خرمن عنبری یا بار سوسنی ؟ 


سون نه ای که بر سر خورشید افسری 

 
       گیسو نه ای که بر تن گلبرگ جوشنی  


              زنجیر حلقه حلقه آن فتنه گستری
 

                  شمشاد سایه گستر آن تازه گلشنی 
 

       بستی به شب ره من مانا که شبروی 
 

               بردی ز ره دل من مانا که ره زنی  


                    گه در پناه عارض آن مشتری رخی 
 

                 گه در کنار ساعد آن پرنیان تنی 
 

       گر ماه و زهره شب به جهان سایه افکنند 
 

تو روز و شب به زهره و مه سایه افکنی 

 
دلخواه و دلفریبی دلبند و دلبری 
 

پرتاب و پر شکنجی پر مکر و پر فنی  


        دامی تو یا کمند ؟  

 

                           ندانم براستی 
 

         دانم همی که آفت جان و دل منی 
 

                             از فتنه ات سیاه بود صبح روشنم 
 

ای تیره شب که فتنه بر آن ماه روشنی  


                           همرنگ روزگار منی ای سیاه فام  


 مانند روزگار مرا نیز دشمنی  


              ای خرمن بنفشه و ای توده عبیر  


                     ما را به جان گدازی چون برق خرمنی
 

        ابر سیه نه ای ز چه پوشی عذار ماه ؟
 

                       دست رهی نه ای ز چه او را بگردنی ؟ 

 

رهی معیری