X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل
چهارشنبه 15 آبان 1387

لولوی شیشه ها

در این اتاق تهی پیکر  


انسان مه آلود ! 


نگاهت به حلقه کدام در آویخته ؟

درها بسته 
 

و کلیدشان در تاریکی دور شد.
 

نسیم از دیوارها می تراود:
 

                                 گل های قالی می لرزد.
 

                            ابرها در افق رنگارنگ پرده پر می زنند.
 

باران ستاره اتاقت را پر کرد 


و تو در تاریکی گم شده ای  

 
انسان مه آلود!

پاهای صندلی کهنه ات در پاشویه فرو رفته .  


درخت بید از خاک بسترت روییده 

 
و خود را در حوض کاشی می جوید. 


تصویری به شاخه بید آویخته :
 

                          کودکی که چشمانش خاموشی ترا دارد،  


                                        گویی ترا می نگرد 


و تو از میان هزاران نقش تهی  


گویی مرا می نگری 


انسان مه آلود!

ترا در همه شب های تنهایی  


توی همه شیشه ها دیده ام. 
 

مادر مرا می ترساند: 


               لولو پشت شیشه هاست! 


                               و من توی شیشه ها ترا میدیدم.
 

لولوی سرگردان !
 

پیش آ،
بیا در سایه هامان بخزیم . 
 

درها بسته  


و کلیدشان در تاریکی دور شد. 


بگذار پنجره را به رویت بگشایم.
 


انسان مه آلود از روی حوض کاشی گذشت
 

و گریان سویم پرید.
 

شیشه پنجره شکست و فرو ریخت: 


                            لولوی شیشه ها  


                                      شیشه عمرش شکسته بود.  

 

سهراب سپهری
نظرات (2)
تلنگر
پنج‌شنبه 30 آبان 1387 ساعت 13:02
با یک سوال بروزم
امتیاز: 0 0
هستی
سه‌شنبه 24 آذر 1388 ساعت 06:54
وبلاگ خوبی داری .استفاده کردم .به وبلاگ من هم سری بزن
امتیاز: 0 0
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد